40 bin kişilik Roger Waters korosu!




Bazı anlar vardır, kendinizi bir tarihe tanıklık ediyormuş gibi hissedersiniz… Gezi olaylarının ilk başladığı gece, yani 31 Mayıs’ta sabaha karşı 05:00’te Harbiye’den parka gitmeye çalışırken böyle düşünmüştüm… Biz bunu yıllarca anlatacağız, gurur duyduğumuz bir başkaldırı olacak diye. Nitekim devamı da geldi…

Dün akşam Roger Waters konserine giderken de bir müzik efsanesini canlı dinleyecek olmak beni çok heyecanlandırıyordu en başta. Ve Roger Waters’ın politik karakteriyle mutlaka dolu dolu mesajlar vereceğini tahmin ediyordum. Fakat konserde beni büyüleyen sadece bu ‘adam gibi mesajlar’ değildi.

Bir defa konsere ilk gittiğim anda 120 metrelik ‘The Wall’u karşımda görmek ve devasa görkemiyle az sonra olacakları hayal etmek bile kalp atışlarımın ritminde oynama yapmayı başarmıştı. Konserden önce ‘lütfen flaşlarınızı patlatmayın, projeksiyonu etkileyebilir’ anonsu yapıldı. Saat 21:00’de tüm karizmasıyla Roger Waters’ı gördük karşımızda. Ve iki buçuk saat boyunca 40 bin kişiyi hipnotize etti. Konser çıkışında ‘Konser mi izledim, sinema mı anlamadım bile’ diye konuşanları gördüm. Ve okuduğum yorumlarda herkes benim gibi düşünüyordu: Gördüklerimin en iyisi…




Waters, sürekli seyirciyle diyalog içinde oldu. Mother şarkısının ‘Should i trust the government’ sözleri okunurken duvarda kocaman ‘No fucking way’ yazısı belirdi. Bu arada yanlış görmediysem eğer Goodbye Blue Sky şarkısında kapitalist markalar çıkarken (Mc Donalds, Mercedes gibi… Arada bir ay yıldız da vardı) Yani bizim hükümete fena giydirdi… Gezi olaylarında direnişçilere destek veren Waters, konserinde de 5 Gezi şehidimizi duvara yansıttı.Zaten stad ara ara 'Her yer Taksim, her yer direniş' sesleriyle inledi. Pink Floyd hayranı Ali İsmail Korkmaz’ın fotoğrafının orada olması hepimizi çok duygulandırdı. Kendi kendime onun bu konseri izlediğini düşündüm.




Bizim için bir sürpriz de Waters’ın Türkçe konuşması oldu. Hayır, herkes gibi Merhaba İstanbul’u kastetmiyorum. Biz de öyle sandık ama o neredeyse bir paragraf konuşup ‘Merhaba İstanbul. Hoşgeldiniz, burada olmaktan çok mutluyum. Adalet için aramızda olmayanları anmak istiyorum. Bu konseri devlet terörü mağdurlarına adıyorum’ dedi. 'Fear builds wall' (Korku duvarlar inşa eder' yazılı tişörtleriyle sahneye çıkan Türk çocukları korosu ve korku duvarlarının yıkıldığı bölüm ayrı bir efsaneydi.



Konserde uçağın duvara çarpması, çıkan animasyonlar, canavarlar her şey aklımıza kazındı. BKM organizasyonuyla Yıllarca anlatabileceğimiz bir tarihe tanıklık ettik. Keza Roger Waters da konserin sonunda ‘1003 gösteri yaptım bugüne dek ama sizinle çok farklı bir bağ kurduk’ dedi gayet samimi bir şekilde.




Aynı tadı onun damağında da bırakabildiğimize (kelimenin tam anlamıyla) bahtiyarım.



P.S: General domuzdan bir parça alamadığım için asacağım kendimi :(((

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

NEJAT İŞLER’İN KASASI AÇILDI!

BALIK ETLİ KADINI ANLAMA KILAVUZU!

GÖRKEMLİ DUBAİ'DEN KÜÇÜK SIRLAR!