TUZLA'DA HAYVANLARIN 'YATACAK YERI YOK'

30 Temmuz 2015...

Doğum günümden tam bir hafta sonra bana 6,5 yıldır can yoldaşlığı eden minik dostum Diamond gözlerimin önünde kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti. Birçoğunuz nedenini, nasılını hep sordunuz ama yanıtlamaya gücüm yetmedi hiç minicik kalbinin daha fazla yaşamaya dayanamadığını söylemeye. Aslında o günden beri pek bir şeye de enerjim kalmamıştı. Kızım için duygusal bir veda yazısı yazmak, onu uğurlamak istiyordum, ona değer kelimeleri bir araya getiremediğim için onu da kaleme alamadım.

tuzla hayvan mezarlığı






Ölümünün hemen ardından, ertesi sabah yaptığım araştırmalar ve veteriner kuzenimin de yönlendirmesiyle Diamond’ı Tuzla’daki Geçici Hayvan Bakımevi’nin biraz ilerisinde bulunan mezarlığa defnetmek için götürdüm.

Mezarlığa girişimden itibaren, benim gibi yoldaşlarını, dostlarını seven insanların minik arkadaşlarına sevgilerini gösterdikleri, ‘mezar yerleri belli olsun, tekrardan ziyarete gidelim’ düşüncesi ve şefkatiyle etrafını çitlerle çevirip fotoğraflarını koydukları bölmeleri görünce en azından kızımı ziyarete giderim, varlığımla ona güç veririm fikri, üzüntümün içinde bir kum tanesi kadar huzur verdi bana.

Gel zaman, git zaman Diamond’ı bir ay içinde 3 kez daha ziyarete gittim. İlkinde bir yağmur esnasında toprak çöküp yeri kaybolmasın diye etrafını toplamda 1,5 metreyi bile bulmayan plastik çitlerle çevirdim. (Köpeğim zaten 1 kilo 400 gram, kapladığı yer ne olabilir ki?).... İkincisinde ise çitin başına küçük bir resmini koyup, gidemediğim günlerde çiçekleri solmasın diye üzerini taşla bezedim. Aradan 25 gün geçti... Ve dün (23 Ağustos Pazar) günü, sağanak yağmur yağmasına rağmen içimden bir ses, bana gidip Diamond’ı ziyaret etmemi söylüyordu.




Gittim de.... Haklıymışım. Benim minik dostumun başucundaki 1,5 metrelik çit; ya da başka bir canlının 5 m’lik yeri birilerinin gözüne fazla gelmiş. Bizim sevgimizle ilmek ilmek işlediğimiz, değer verdiğimiz, içimizi rahatlattığı besbelli olan o mezarlıklar talan edilmiş. Bütün resimler, çitler, isimler kaldırılmış. Sadece kabarık topraklar kalmış... Bir yağmurda hemen birbirine karışacak, o mezar yerlerini belli bile etmeyecek topraklar. İşte mezarların ilk hali ve tükenmez kalemle büyük bir taşın üzerine ismini yazmak zorunda kaldığım sahipsiz kalan son hali:



Gerçekten büyük bir yıkım oldu benim için. Hayvan sahibi olanlar beni anlıyordur. Zaten İstanbul’un en uzak yerlerinden biri olan Tuzla’ya mezarlık yapılmış.... Dostlarımızı atabildiğiniz kadar uzağa atmışsınız... Bir de bizim için küçücük birer vefa örneği olan mezarlarını kaldırmak da nedir? Sizin için bir şey ifade etmeyebilir ama hayvanseverler için birlikte yıllarını geçirdikleri bu miniklerin en yakın arkadaşlarından hiç farkı yok.

Eminim, Tuzla Hayvan Mezarlığı'ndan sorumlu olan yetkililer arasında, insan - hayvan fark etmez hepimizin karşısında çaresiz ve eşit olduğumuz ölüme saygısı olan birileri vardır. Ve sırf ölüm karşısındaki çaresizliğimizin bile insana bol bol vermesi gereken empati yeteneğiyle, benim ve can dostunu götürüp uzaklarda, Tuzla'da toprağın altında bırakmış olan başkalarının dertlerimizi anlayacaktır. Eğer böyle bir muamele yapılacak ve yeri yurdu yok edilecekse, eğer ziyaret edemeyeceksek, zaten en başta bir hayvan mezarlığının ne anlamı var? Bir şeyi düzeltmek bile değil, en azından bozulmamasını, kayıplarımıza asgari saygı gösterilmesini sağlayın. Bunu ister biz geride kalanların acılarını dindirmeye katkıda bulunmak ve gönlümüzü kazanmak, ister orada huzur içinde yatmaları tek arzumuz olan dostlarımıza o huzuru vermek olarak görün... ama üstünüze düşeni yapın.

Tüm bu yaşananların nedenini sorduğumuzda ise Türkiye Cumhuriyeti’nde sık sık rastlanan klasik cevap: ‘Böyle emredildi, bilmiyoruz’

Bu yazıyı yazıyorum, çünkü eminim benim gibi hemen bu durumu farkedemeyecek ve minik dostu Tuzla’daki mezarlıkta yatan bir dolu insan var. Onlar da tepkilerini göstermek isteyecektir.

Kimse göstermese de ben bunu Diamond’a borçluyum. Rahat uyu güzel kızım.

Yorumlar

  1. Yakinda orayi imara açarlar.Tuzla belediyesinin gozunu para hirsi bürümüş.Tarlalara bile 10 katli apartman diktiler. Deprem olunca yerle bir olacak heryer :/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Böyle bir uygulamanın, nasıl bir amaca hizmet ettiğini tahmin etmek güç değil. Umarım bir şeyler değişir.

      Sil
  2. Merhaba öncelikle acınızı paylaşıyorum. Umarım bu durum düzelir. Fakat zannetmiyorum. Tasarımcı bir arkadaşım 17 senelik dostunu gömdü oraya fakat aynı hadiseler başına geldi. Malesef ülkemizde tek yaratılan insan zanneden çok büyük bir kitle var. Benimde 6 yaşında bir Labrador um var oğlum gibi oldu. Bazen bende düşünüyorum. Sevgilerimle Serdar esti
    http:// takimodam.blogspot.com.tr

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Düzelmesi için elimden geleni yapacağım. Umarım sizin dostunuz daha çok uzun yıllar, sizinle beraber olur ve sizi mutlu eder. Paylaşımınız için teşekkür ederim.

      Sil
  3. Merhaba öncelikle basiniz sağolsun çok Üzgünüm. 1.5 yıldır mücadele ediyorum.siz zanmediyosunuz ki olay sadece plastik cit.dikkatli olun.ya her ay gidip mezarı yükseltip sahipsiz olmadığını belirtin yada çok acil şekilde ordan nakil yaptırın.size nasıl ulaşabilirim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Üzüntümü paylaştığınız için teşekkürler. Beni facebook hesabımdan ekleyebilirsiniz. (Zehra Çengil)

      Sil
  4. Ulasabilirsrm size çok sevinirim bilmeniz gereken şeyler var

    YanıtlaSil
  5. Ben dün öğrendim bu durumu. Sabahtan beride araştırıyorum. Sabah Tuzla barınağını aradım. Bir adam çıktı internette herşeyi abartıyorlar dedi inanmayın dedi. Asıl o vicdansıza inanmadım. Bizde yavrumun mezarını sizin gibi çitle çevirmiştik. Adının yazılı olduğu taşı, çiçekleri vardı. Biz onları yaparken hiç birşey demediler!! Çok üzgünüm. Zaten çok kötü bir yer. İçerdekilerde öyle olmalı. Bu hainliği yapabildiklerine göre. Hayvan severlerle ilgili her gruba duyurdum kimseden ses çıkmadı yorum bile yapmadılar. Şimdi tesadüfen facebookta bir link gördüm ve basınca sizin yazınızı okudum. Zaten acımız bu kadar büyükken bu yapılanı kaldıramıyorum. Ne yapmayı düşünüyorsanız bende elimden geldiğince yanınızdayım. Ne yapabiliriz onu bilelim yeter. Çünkü kimse umursamıyor!!!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba... Mezarlık ziyaretini istediğiniz zaman gidip yapmakta serbest olduğunuza göre, gidip o sevgimizle yaptığımız küçücük yerlerin ne hale geldiğini, sadece taşların kaldığını görebilirsiniz. Benim bundan ne gibi bir çıkarım olabilir ki abartayım? Sadece minik dostumu ziyarete gideyim, yeri yurdu belli olsun istemiştim. Ve dediğiniz gibi işin ilginci, yüzlerce insan destek vermesine rağmen hayvansever gruplardan tek bir ses çıkmaması. Bu nasıl bir hayvanseverlik anlayamadım ben? Bana facebook'tan mesaj atıp ekleyebilirsiniz. (Zehra Çengil)

      Sil
  6. Bütün mezarlıklar mı öyle ya. Şimdi okudum sabahı nasıl bekiyecem bilmiyorum. 8'de kapılarındayım. Bu mezarlığı boşversek nereye göebiliriz ki başka?

    YanıtlaSil
  7. Evet, maalesef hepsi öyle. Gittiğinizde görürsünüz. Özel mezarlık varmış ama fiyat olarak herkese uymayabilir.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

NEJAT İŞLER’İN KASASI AÇILDI!

BALIK ETLİ KADINI ANLAMA KILAVUZU!

BİR HATUNUN GÖZÜNDEN EURO 2016